427

کابوس پشت کابوس

برف روی زمین گرم

رودخانه پر از حسرت من

غروب نامید کننده و تاریک غرق مه

آروم بودم و اتاق ذهنم غرق خون نبود

همه رفتند

این بودنم منصفانه نیست.